Tradycja plecionkarstwa w Polsce została wpisana na Listę Reprezentatywną Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Uroczyste ogłoszenie wpisu odbyło się w 10 grudnia 2025 roku podczas konferencji UNESCO w New Delhi. ,,To ogromne wyróżnienie dla całej społeczności, która od lat kultywuje tę tradycję. To nie tylko prestiż, ale przede wszystkim potwierdzenie, że praca wykonywana w warsztatach w całej Polsce ma znaczenie globalne. To dowód, że tradycja, która powstaje w naszych dłoniach, jest częścią światowego dziedzictwa” – powiedział Wojciech Świątkowski, prezes Stowarzyszenia Polskich Plecionkarzy.
Serdecznie gratulujemy wszystkim plecionkarkom i plecionkarzom, a w sposób szczególny Stowarzyszeniu Serfenta – jednej z trzech polskich organizacji akredytowanych przez UNESCO – które zdobyło w 2024 roku Nagrodę Europa Nostra / Nagrodę Dziedzictwa Europejskiego! Tworzące organizację ekspertki, Paulina Adamska, Łucja Cieślar i Urszula Szwed, stworzyły zwycięski „Innowacyjny Model Rewitalizacji Rzemiosła”, który charakteryzuje się nowoczesnym i biznesowym podejściem do pracy z rzemiosłem. Opierając się na nim, wdrożyły zmianę w rzemiośle plecionkarskim, dzięki czemu troskę o niematerialne dziedzictwo mogą łączyć z generowanie środków finansowych.
Plecionkarstwo w Polsce to jedna z najstarszych form rękodzieła, silnie związana z ekologią i dziedzictwem nadrzecznych krajobrazów. To sztuka, w której podstawowym materiałem od zawsze były surowce roślinne: łodygi traw, słoma, korzenie sosny czy jałowca. Absolutną królową jest jednak wiklina – giętka, trwała i wdzięczna w obróbce – która dziś stanowi aż 90 procent wykorzystywanego surowca. Warto zaznaczyć, że plecionkarstwo jest już siódmą polską tradycją wpisaną na listę UNESCO. W poprzednich latach wpisem wyróżnione zostały: szopkarstwo krakowskie (2018), kultura bartnicza (2020), sokolnictwo (2021), tradycja dywanów kwiatowych na procesje Bożego Ciała (2021), flisactwo (2022) i polonez – tradycyjny taniec polski (2023).